جان منی از این عزیزتر نمیشودجان عزیز! خوب دورانم باش......عمر منی بی ثمر تلف نمیشودعمر شریف! حس دورانم باش......مال منی صرف این و آن نمیشودثروت من! راحت جانم باش......قلب منی!جای بدخواه نمیشودای خانه عشق جا و مکانم باش......مهرت به دل است بی مهر نمیشودای تابش نور! قلب مهربانم باش......عشقی به خدا بی...

عشق تو جان من است واله و مدهوش مراآتش افروخته است بر دل خاموش مرا......آنچنان ضربه به ویرانه زده شوق وصالکه برفت حافظه از شاکله ی هوش مرا......باید این مستی و دیوانگی من باشدتا شوم خام، شوی یار فراموش مرا......نشود پاک ازاین خاطر من یاد تو دوستهرچه سیلی بزنی باز بناگوش مرا......قصه هرشب من تا ته اوه...

سلام از دورسلام برتو ای رویای صادقانه ی همیشه در اوج من!روشن بمان که نیاز مبرم شب و روز منی...بیا و این بار سنگین عشق آتشین را، بامن سهیم باش که درد دوریت چه آزارم میدهد!بیا تو ای خواهش همیشگی من! اندکی پیش بیا تا عطر مست کننده گلهای بهاری گونه دیارم را تقدیمت نمایم. بیا و به من گوش کن! شاید اینک حر...

من به دنبال کسی می گردم که دلش چون یاس استچشم هایش به صفای گل سرخدستهایش پلی از احساس استمن به دنبال کسی می گردم که سرانجام نگاهش آبیستسینه اش داغ شقایق داردآسمان دل او مهتابیستمن به دنبال کسی می گردم در قنوت چشم های غم زدهدر حریر خاطرات کودکیدر سکوت سربی ماتم زدهمن دنبال کسی می گردم در غروب غربت آی...

یه جور خاص دل به دلت دادم عشقم صبح را بی دیدنت به شب کشاندهو شب راتاصبح به انتظاراستشمام رایحه ی عشق تونشسته ام.انگاربه دلم آمده که این انتظار و دل نگرانیارزش حتی یک لحظه دیدارتو رادارد.

بیا که یلدانزدیک است! روز به کوتاهی و شب به درازا میکشد وتو نیستی من قول آمدنت را به یلدا داده ام آنجا کنار دانه های کبود انار چشم به راه تو نشسته ام بیا آرام تر از همیشه بیا تا صبح اولین روز زمست

همیشه آخرین سطر برایش مینوشتم” روزی بیا که برایِ آمدن دیر نشده باشد ”می نوشتم” روزی بیا که هنوز دوستت داشته باشمکه هنوز دوستم داشته باشی ”می نوشتمدر نبودنت به تمام ذرات زندگی کافر شده امجز ایمانِ به بازگشتِ توامروز مینویسمیقینا آمده استولی روزی که من از هراسِ دیوار هاخانه را که نهخودم را ترک کرده بو...

تمام سالِ من بی تو پراز سوزِ زمستونهصدای خنده رو هیچ کس نمی شنوه از این خونهتو رفتی و نگاه منیه دریا درد و غم دارهیکی انگار توی سینمگل یأس داره می کارهبی تو قلب جهنم هم مثل خونه واسم سردهبا اون حالی که تو رفتی نمیشه بازی برگردهدارم یخ می زنم بی توتا فرصت هست گلم برگردتو این سرمای تنهایی نمیشه حفظ ظا...

آخ ... تا می بینمت یک جور دیگر می شوم با تو حس شعر در من بیشتر گل می کند یاسم و باران که می بارد معطر می شوم در لباس آبی از من بیشتر دل می بری آسمان وقتی که می پوشی کبوتر می شوم آنقدر ها مرد هستم تا بمانم پای تو می توانم مایه ی گهگاه دلگرمی شوم میل - میل توست اما بی تو باور کن که من در هجو

دعا می کنم که هیچ گاه چشم های زیبای تو را در انحصار قطره های اشک نبینم دعا می کنم که لبانت را فقط در غنچه های لبخند ببینم دعا می کنم دستانت که وسعت آسمان و پاکی دریا و بوی بهار را دارد همیشه از حرارت عشق گرم باشد من برایت دعا می کنم که گل های وجود نازنینت هیچ گاه پژمرده نشوند برای شاپرک های باغچه ی ...

باورت داشتم از روز ازل آمدی تا ته بودن تو پر از شعر شکیل تو پر از همهمه ی کور سکوت وپرازهستی دوران بودی وپراززمزمه ی شوروشعف بعداز این مهرخموش، عشق و دلدادگیت بعدازآن زمزمه ی عشق به دریاشدنت بعدازاین دل به دل وسوختن وساختنت بعدازآن دلهره، دلباختنت دل من خوب گرفت از دو چشمت همه ی حرف تو را عشق را، پر...

کاش به این صفحه خالی که زمانی دراسارت کلمات زردگون و درهم ریخته و زجرکشیده ی ذهنمان بود به نشانه ی ادب سلامی بکنیم !وبه انگشتان مچاله شده ی لرزانی که اگر می نوشت آتشفشان جمجمه راآنچنان به حرکت وامی داشت که نبض زمان ازتپیدن بازمی ایستاد.وبه جوهرقلم که همواره نوع پوشیدنش به رنگ شب بودودلتنگی راازلابه ...

گاه از عشق می کشانی گاه پس میرانی ام آخر این درهم مزاجی در کدامین مکتب است؟ ... چهره ازخاطرتو گشته خراب باز بساز آنکه تصویر من از قا ب تو برد نادان است ... کلبه ام از روی تو زیبا شده بازهم برروی ما درباز کن *** ازسادگیم ساده گذشتم زجوانی آیا به جهان ساده ترازمن بشری هست؟ ... با تومن شادم اگر در آ

سفری داشته ام به همه جای دنیا فقط برای آن که ازگوشه گوشه هایش برای تو که بهترین هدیه ازسوی خدایم هستی چیزی به یادگارداشته باشم.من همه ی هفت خوان آسمان را دور زده ام.در دل ستاره های درخشان نیمه شب های روشن و مهربان تابستان زیبا ،بر جاده طولانی و مرموز کهکشان تاخته ام .صحرای ابدیت را باهمه سوزوگرمای

عطرنازتن تو به دل افتادمرا برمشام پیچک گل نیلی زیبای خدادرمن این گل جاریستمی کشانم اوراهمه جا و همه دم که مباد ازتوجداشکر بردرگاهشآنکه خاک افلاک کرد انکه با دل، تو و منهمصداشد همنواچشمه ی قدرت ومهر طالعم نیک ببستزدتورا بر ناممشکر گویم اوراهمچو یک عمر گذشتکوچک شادی بزمنکنم پاک زیاد صدف

درکیش رخت چون شبهی مات شدم وزروی مهت ای گل سرخ شادشدم باباده ی جام می تو ای همه جان وزعشوه گریت مستودل آزاد شدم صرف مطرب شده ای گوهر بی تاب وقرارم گرم من باش! که از صرف توخوش حال شدم دوش بوسید لب دل موج دریای نجات چهره اش ریخت به هم با مدی بربادشدم برد دل را به خیالش کون جوشان بقا نور

دلم آسمان می خواهدو بلورچشمان تورا... دلم پروازمی خواهدپرواز وخط میانبر به این همهدوری ، فاصله ودلتنگی...! دل که جای خود دارد؛اگرفرصتی باشد،بال هایم را خواهم گشودحرکت خواهم دادبه سمت 《خورشید》و《تو》؛آنجاکه انتهای خوشبختی است. راستی! نامش را'طلایی' گذاشته ام روزی که قراراست"من وتو" زیر سقف آرزو ها با

کاش... دستانم می رسیدبه بلندای آسمان وابدیت!وکاش بتوانم ریشه ی فقررابسوزانم؛ریشه ی حتی نامش را...!!آنقدربسوزانم که اوومشابهش دیگرفکرآمدنشان رابه خود راه ندهند.قطعا زیادند،آنهایی که مانند من فکر می کنند...!آهای آنهایی که بامن همدرید!با خودم وشمایم! بیایید بشناسیم وبشناسانیمبیاییدعاقل باشیم وپیش داور