بی صدا

باورت داشتم از روز ازل

آمدی تا ته بودن

تو پر از شعر شکیل

تو پر از همهمه ی کور سکوت

وپرازهستی دوران بودی

وپراززمزمه ی شوروشعف

بعداز این مهرخموش، عشق و دلدادگیت

بعدازآن زمزمه ی عشق به دریاشدنت

بعدازاین دل به دل وسوختن وساختنت

بعدازآن دلهره، دلباختنت

دل من خوب گرفت

از دو چشمت همه ی حرف تو را

عشق را، پروارا

صبر ت ای خالق جان

چه عجب غوغاکرد!

عاقبت عشق جنون

پیچشش یاما کرد

شد رها رازدرون، ازمن و تنگه نیاز:

بی ریااینجا باش

بی صدااینجاباش

یک کلام اینجاباش

بودنت با دل من، نیست محتاج صدا

بودنت با دل من بی صدا هم زیباست...!!